۵۱ سال پس از دربی یکصد هزار نفری
نخستین دربی بزرگ فوتبال ایران که با حضور یکصد هزار تماشاگر برگزار شد و با پیروزی درخشان سرخپوشان همراه بود، ۵۱ سال پیش از این رقم خورد؛ روزی که سکوهای ورزشگاه آزادی لبریز از شور و اشتیاق هواداران پرسپولیس شد.
به گزارش سایت رسمی باشگاه پرسپولیس، ورزشگاه یکصد هزار نفری آزادی با یکی از مسابقات پرسپولیس افتتاح شد و پس از آن نوبت به برگزاری دربی‌های بزرگ فوتبال ایران رسید. بازی معروف شش‌تایی، دومین دربی بود که در آن ورزشگاه برگزار شد؛ اما نخستین باری که ظرفیت کامل ورزشگاه برای برگزاری دربی توسط مشتاقان فوتبال تسخیر شد، در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۵۴ اتفاق افتاد. اکنون ۵۱ سال از آن روز می‌گذرد که ورزشگاه آزادی برای پنجمین بار میزبان دربی پایتخت بود و برای نخستین بار یکصد هزار هوادار، از نزدیک شاهد این رقابت حساس و پیروزی به‌یادماندنی سرخپوشان شدند.
این دیدار در چارچوب مسابقات هفته بیست‌ودوم از سومین دوره لیگ تخت جمشید برگزار شد. پرسپولیس در حالی پا به میدان گذاشت که خود را به عنوان مدعی بلامنازع عنوان قهرمانی آن دوره معرفی کرده بود.
سرخپوشان لیگ را با سرمربیگری زنده‌یاد همایون بهزادی آغاز کرده بودند. او تا پایان هفته‌های ابتدایی، مرد نخست نیمکت تیم بود و پس از آن در پی مجموعه‌ای از تحولات و با تصمیم علی عبده، جای خود را به بیوک وطن‌خواه داد.
پرسپولیس که دربی دور رفت را واگذار کرده بود، فارغ از شرایط جدول فقط پیروزی در این مسابقه را می‌خواست و پیش از این پیکار، کارنامه ۱۴ پیروزی، ۵ مساوی و دو باخت را در آن فصل از لیگ به ثبت رسانده بود. شرایط جدول به گونه‌ای بود که کسب پیروزی در این بازی، قهرمانی سرخپوشان را تا حد زیادی تثبیت می‌کرد؛ همین مساله به حضور حداکثری تماشاگران روی سکوهای ورزشگاه منجر شد.
پرسپولیس در این دیدار با ترکیب حسین قره‌خانلو، بیژن ذوالفقارنسب، ابراهیم آشتیانی (کاپیتان)، جواد الله‌وردی، جهانگیر فتاحی، اسماعیل حاج‌رحیمی‌پور، علی پروین، رضا وطن‌خواه، اصغر ادیبی، صفر ایرانپاک و ایرج سلیمانی وارد میدان شد و در نهایت با دو گل جهانگیر فتاحی و اسماعیل حاج‌رحیمی‌پور، حریف را با شکست بدرقه کرد.
مردان بیوک وطن‌خواه در پایان این بازی و در پایان هفته بیست‌ودوم، ۳۵ امتیازی شدند؛ در حالی که تیم حریف در پایان فصل و پس از انجام ۳۰ مسابقه، ۳۶ امتیاز گرد آورده بود.
بازیکنان پرسپولیس بعد از این پیروزی بزرگ، گویی ماموریت خود را پایان‌یافته می‌دیدند، که چندان هم بیراه نبود؛ چرا که در ۸ مسابقه بعدی به ۷ تساوی و یک پیروزی دست یافتند و با این وجود، در پایان فصل با ۴۴ امتیاز و ۵ امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم جدول (هما)، جشن اقتدار و قهرمانی خود را برپا کردند.