به یاد «سلام نظامی» محسن رفت و برگشت
از نخستین گل محسن خلیلی با پیراهن پرسپولیس در شهرآورد پایتخت و آن «سلام نظامی» ماندگار، ۱۹ سال گذشت؛ روزگاری که مهاجم محبوب سرخ‌پوشان با ضربه‌ای به یادماندنی، در دقایق پایانی نتیجه را به تساوی کشاند.
به گزارش سایت رسمی باشگاه پرسپولیس، ۲۲ مهرماه یادآور یکی از دربی‌های به‌یادماندنی تاریخ فوتبال ایران است؛ مسابقه‌ای که میان دو تیم پرسپولیس و استقلال برگزار شد و با نتیجه تساوی خاتمه یافت، اما بیش از هر چیز با درخشش و گلزنی محسن خلیلی در اذهان باقی ماند. مهاجمی که در ابتدای همان فصل به جمع سرخ‌پوشان ایران ملحق شده بود.
مدیر این روزهای تیم فوتبال پرسپولیس، پیش از پیوستن به جمع سرخ‌پوشان و به دلیل گلزنی‌های پیاپی با پیراهن سایپا به تیم حریف، لقب محبوب «رفت و برگشت» را از هواداران پرسپولیس دریافت کرده بود. او هنوز نیامده در قلب سکوها جایگاه ویژه‌ای داشت و هواداران انتظار داشتند در روز موعود، این‌بار با پیراهن سرخ پرسپولیس دروازه حریف را باز کند.
این دیدار در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۸۶، در چارچوب مسابقات رفت هفتمین دوره لیگ برتر خلیج فارس در ورزشگاه آزادی برگزار شد. روزی که افشین قطبی هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت و زنده‌یاد ناصر حجازی روی نیمکت تیم استقلال نشسته بود.
در آن مسابقه، پرسپولیس ابتدا از حریف عقب افتاد. بازی به دقایق پایانی خود نزدیک شده بود، اما سرخ‌پوشان سراپا حمله بودند و کنترل زمین را در اختیار داشتند. در آن لحظات، افشین قطبی دستور تعویض شیث رضایی را صادر کرد؛ اما اندکی تأخیر برای انجام این جابه‌جایی در کنار زمین، سرنوشت بازی را تغییر داد.
شیث که می‌دانست شاید این آخرین ثانیه‌های حضورش در دربی شماره ۶۵ (با احتساب شماره‌گذاری‌های سنتی) باشد، آخرین توپ را روی دروازه ارسال کرد. ارسال دقیق او به نقطه‌ای رسید که باید می‌رسید؛ محسن خلیلی به هوا برخاست و با یک ضربه سر تمام‌کننده، توپ را به تور دروازه چسباند تا بازی به تساوی کشیده شود. خلیلی پس از این گل حساس، شادیِ گلِ معروفِ خود یعنی سلام نظامی را به سمت سکوهای سرخ به نمایش گذاشت و به دنبال این گل، دستور تعویض شیث نیز منتفی شد.
محسن خلیلی خود درباره شادی گل آن روز خود چنین می‌گوید: «یکی از دوستان قبل از دربی در هتل لاله که محل اردوی تیم بود من را دید و گفت؛ خواب دیدم که تو به استقلال گل می‌زنی. اول به شوخی او را دست انداختم. بعد ادامه دادم سعی خودم را می‌کنم ولی خیلی سخت است. این‌جا با سایپا فرق می‌کند و این دربی است. در نهایت از من قول گرفت اگر گل زدم به سمت او احترام نظامی انجام بدهم. جایگاه 36 هم می‌نشست. وقتی روز دربی گل زدم قبل از هر چیزی، یاد او افتادم. به سمت جایگاه 36 رفتم و به او به نمایندگی از هواداران سلام نظامی دادم.»