سایت رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس

به نظر من آقای وینگادا به خوبی توانسته خط دفاع پرسپولیس را سرو سامان بدهد و در بازی با سپاهان الحق و الانصاف دفاع پرسپولیس روز خیلی خوبی رو پشت سر گذاشت و  مدافعان به سپاهانی ها اجازه ندادن که در عمق دفاع پرسپولیس حرکت کنند. ولی به نظر من خط هافبک پرسپولیس در بازی با سپاهان مشکل داشت و میانه ی میدان رو به سپاهان واگذار کرده بودیم  متاسفانه  الان چند بازی هست که هم خط میانی و هم خط حمله ی پرسپولیس ضعیف کار می‌کنه به خصوص خط میانی که موقعیت گلزنی برای تک مهاجم تیم یعنی توره فراهم نمی‌کنن و درسه بازی فقط دو گل زدیم که هر دو تاش هم از روی نقطه‌ی پنالتی بوده  البته در سه بازی دو گل هم خوردیم که نشان از کار خوب دفاعی پرسپولیس داره ولی در گلزنی کماکان مشکل داریم.  به نظر من در بازی با سپاهان اگر نیکبخت در ابتدای نیمه ی دوم وارد زمین می‌شد می‌توانستیم بازی رو به نفع خودمون تموم کنیم  چون محمد منصوری اصلا خوب کار نکرد و باید زودتر تعویض می‌شد  وقتی که نیکبخت به زمین آمد خیلی خوب کار کرد و دو موقعیت خوب گلزنی داشت که متاسفانه با بدشانسی موقعیت ها رو از دست داد و چند موقعیت خوب رو هم برای ابراهیم توره فراهم کرد.  من امیدوارم که در بازی های بعد آقای وینگادا به نیکبخت فرصت بیشتری برای بازی بدهند  زیرا این طوری به نفع  پرسپولیس هم میشه. کریم باقری هم در بازی با سپاهان متاسفانه خوب بازی نکرد و می‌شد که کریم باقری رو هم تعویض کرد و به جای ایشون  حسین بادامکی رو به زمین فرستاد. امیدوارم که اقای وینگادا به حسین بادامکی هم فرصت بازی در ترکیب پرسپولیس رو بدن چون واقعا در خط هافبک مشکل داریم و فکر کنم با تغییر بعضی از بازیکنان در خط هافبک وضع پرسپولیس بهتر بشه. در کل در بازی با سپاهان پرسپولیس از نظر دفاعی بازی خوبی کرد ولی در خط حمله خیلی بی اثر بازی کرد و امیدوارم نقایص در خط هافبک و خط حمله به خصوص با اضافه شدن محسن خلیلی به ترکیب تیم به امید خدا رفع بشه و در آخر هم  از کادر فنی خواهش می‌کنم   که به بازیکنان و مخصوصا به آقایان رضایی و توره تذکر بدهند که این قدر کارت های زرد بی‌دلیل نگیرند که محرومیت بازیکنان برای تیم مضر است.

* ر. حسینی

بازی دو تیم پرسپولیس و سپاهان در دو نیمه متفاوت برگزار شد که پرسپولیس طبق بازیهای گذشته با سیستم 3-4-2-1 و سپاهان با سیستم 4-4-2 دیاموند(لوزی) بازی رو آغاز کردند.

در نیمه اول پرسپولیس توپ را به حریف داد و فضا را تا حدودی توانست از حریف اصفهانی بگیرد اما با اشتباهاتی که داشت نتوانست به خوبی از پس سپاهان در نیمه اول در بیاید که در زیر به مواردی اشاره می‌شود:

1-دفاع : سیستم 3-4-2-1 پرسپولیس که در دفاع به 5-4-1 تغییر پیدا میکرد با دفاع 3 نفره ای که متشکل از رحمان رضایی – مجتبی شیری و سپهر حیدری بود که علیرضا محمد و محمد منصوری در دفاع اضافه میشدند تا حدودی توانست فضا را از سپاهان بگیرد و در شرایط پیچیده‌ای فرصت کارهای هجومی حریف را مختل میکرد. اما دیدیم که مدافعین کند تیم از جمله رحمان رضایی و سپهر حیدری در مقابله با سرعت بازیکنانی چون عماد رضا – رسول خطیبی – حاج صفی دچار دردسر شدند.

دفاع پرسپولیس تا حدودی عقب بازی میکرد و در بعضی اوقات میدیدم که رحمان رضایی آفساید را پر میکرد و دفاع رو عقب نگه می‌داشت که در زمان ضد حمله پرسپولیس با تعداد نفرات کمتری به دروازه سپاهان حمله می‌کرد.

ضمن اینکه در معدود حملات پرسپولیس در نیمه اول و ضد حملات خطرناک سپاهان میدیدم که مدافعین پرسپولیس با فاصله زیادی جای گیری می‌کردند که مهاجمان تند و تیز سپاهان به راحتی از میان مدافعین فرار کرده و موقعیت‌های خطرناکی بوجود می آمد که این مورد به‌دلیل دیررسیدن علیرضا محمد و منصوری از حمله به دفاع بود.

2- اشتباهات فردی : با آمدن وینگادا شاهد به بازی آمدن بازیکن جوانی چون علی عسگر هستیم که این بازیکن را به شدت  با انگیزه و آینده دار دیدم ولی به طور چشم گیری کم تجربه !

اشتباهاتی ناشی از کم تجربه بودن این بازیکن به چشم می آمد که از جمله آن کارت زرد گرفتن بی دلیل در نیمه اول و اشتباه در تایمینگ دادن پاس به توره همچنین پا به توپ شدن های محمد و دیر اقدام کردن به دادن پاس (که میشود به تنها بودن بازیکنان در حمله هم ربط داد)

از دیگر بازیکنانی که اشتباهات زیادی داشتن هم میشد به کریم باقری اشاره کرد که درصد اشتباهات این بازیکن در بازی امروز فوق العاده بالا بود. به طوری که در طول 97 دقیقه بازی شاهد کمترین پاس سالم و اشتباهات پی در پی بودیم که تعجب ما را از تعویض نشدن این بازیکن در پی داشت.

بازیکنی که در فصل قبل کلیدی ترین بازیکن تیم  بود و به یمن بازیهای درخشان فصل قبل به تیم ملی دعوت شد در لیگ امسال یکی از پراشتباه ترین بازیکنان لیگ به‌شمار می رود. در بازی امروز از این بازیکن با تعصب چیزی جز پاسهای اشتباه و لو دادن توپ ندیدم.

3-برنامه هجومی : در چند بازی اخیر شاهد هستیم در زمان تغییر حالت تیم از دفاع به حمله برنامه های از پیش تمرین شده ای اجرا نمیشود. در نیمه اول شاهد بودیم که در زمان حمله بازیکنان به کندی اضافه میشدند . توازن در حرکات دو پیستون (محمد و منصوری) دیده نمیشد و به همین دلیل توره و علی عسگر و گاهی اوقات علیرضا محمد در مقابل 5-6 بازیکن سپاهان به تنهایی پا به توپ میشدند که به زودی هم توپ را لو میدادند. اما در نیمه دوم با آمدن نیکبخت واحدی (که در این بازی نشانه هایی از نیکبخت گذشته را نشان داد) توازن برقرار شد و شاهد حملات گسترده و پر تعدادی بودیم.

4- ضربات ایستگاهی : یکی دیگر از کمبودهای پرسپولیس را میتوان در بی برنامه بودن محض این تیم در هنگام ضربات ایسگاهی پشت محوطه جریمه دانست. به طوری که از زمان بازی با استقلال میبینیم که پاسهایی که به یکدیگر میدهند بدون هماهنگی بوده و به راحتی از دست میرود. در این بازی هم دیدیم که به طور فی البداهه بازیکنان اقدام به زدن ضربات ایستگاهی میکردند که خیلی راحت از دست میرفت.

با تمام این انتقاداتی که از تیم محبوبم کردم باید به نکاتی مثبت هم اشاره کرد: از جمله بازیخوانی خوب آقای وینگادا که در نیمه دوم مربی برتر میدان بود !

قدرت بدنی خوب تیم که دیدیم در دقایق پایانی کاملا بر حریف دیکته شد که اینهم به یمن حضور کاسدا در کادر فنی بود.

همچنین تولد دوباره نیکبخت واحدی که ما را به بازیهای آینده خصوصا بازیهای آسیایی امیدوار کرد.

اما امیدوارم آقای وینگادا به دفاع کند پرسپولیس سر و سامان بدهند.